Zamknąć oczy i poleciećTak pożeglować bez końca podrużyPrzejść po cinkiej linie życiaW słodkich chmurach się zanużyć. Dotknąć nieba i się schowaćI po złotej myśli poręczyIść, kroczyć i stanac Następnie skoczyć na koniec tęczy. Tańczyć w otchłani błękituZłapać marzenie jak motylaZostać Aniołem białymCo nad światem się pochla.Lecz to tylko myśli treśćOplecionej nicią w srebrzystośćNiebo jest jej księgąA oprawią rzeczywistość.